امروزه در سراسر جهان، نگرانی‌ها پیرامون کاهش انسجام اجتماعی و گسترش قطبی‌شدن جوامع رو به افزایش است. هرچند بحران‌ها می‌توانند به‌صورت موقت انسجام اجتماعی را تقویت نمایند، اما بسیاری از پژوهشگران این تاثیر را کوتاه‌مدت دانسته و بازگشت انسجام اجتماعی به سطح پیشین را محتمل ارزیابی کرده‌اند. در واقع، دستیابی به سطوح بالاتر و عمیق‌تر انسجام اجتماعی، نیازمند وجود مولفه‌های بنیادینی است که در صورت فقدان آن‌ها، احتمال بازگشت انسجام اجتماعی به وضعیت قبلی بسیار بالاست. در دهه‌های اخیر، مطالعه انسجام اجتماعی به‌عنوان «وضعیتی که بر پایه مجموعه‌ای از نگرش‌ها و هنجارهایی چون اعتماد، احساس تعلق و تمایل به مشارکت تعیین می‌گردد»، رشد فزاینده‌ای داشته است. در همین راستا، پژوهشگران بیش از پیش در جستجوی سازوکارهای روان‌شناختی اثرگذار بر این پدیده هستند.

اکنون در میانه نبرد با رژیم صهیونیستی و ایالات متحده آمریکا، تقویت و حفظ انسجام اجتماعی باهدف ایجاد جامعه‌ای یکپارچه و مقاوم در تقابلی همه‌جانبه با دشمنان، ضرورتی راهبردی و انکارناپذیر به‌نظر می‌رسد. امروز بیش از هر زمان دیگر، تمرکز اصلی منازعات بر سر تاثیرگذاری بر نگرش‌ها، ادراکات، هیجان‌ها و رفتارهاست، چرا که غلبه در جنگ‌ها و نبردها، صرفا از مسیر تضعیف توان نظامی دشمن حاصل نمی‌گردد، و کسب پیروزی مستلزم حفظ انسجام اجتماعی و همراه‌سازی مردم با اراده و مقاصد راهبردی حاکمیت است. تلاش فزاینده دشمنان در عرصه‌های روانی و شناختی با محوریت دوقطبی‌سازی، ایجاد شکاف میان گروه‎‌های اجتماعی و خاموش‌سازی ظرفیت‌های مردمی، خود گواهی بر اهمیت بی‌بدیل انسجام اجتماعی در مقابله با دشمنان است.

براین اساس، گزارش حاضر که در پاییز 1404 تدوین شده، در تلاش است تا با تکیه بر جدیدترین و اصلی‌ترین نظریات و یافته‌ها در حوزه‌ علوم رفتاری و شناختی، ضمن معرفی «مدل روان‌شناختی انسجام اجتماعی»، توصیه‌ها و ایده‌هایی با اتکا بر  شش مولفه مدل، یعنی اعتماد سیاسی، گشودگی، ادراک تهدید بیرونی، ارزش‌های مشترک و فراادراک ارائه نماید. مدل حاضر می‌تواند مبنای ایجاد و تقویت انسجام اجتماعی به‌ویژه در شرایط تقابل با رژیم صهیونیستی و آمریکا قرار بگیرد.